گناهم را نمی دانم تقاصم را سبکتر کن

مبارککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککک

منو چه به عاشقی....اما نمیدونستم یک روز اون قصه ها سراغ من هم میاد و روزگار بس ناخوش رو باید تجربه کنم.عشق به خودی خود زیبا و درد آوره.

زیباییش لحظه بودنش و نبودنش لحظه دردآورش.

و من سالهاست در لحظات دردآور این عشق لعنتی غرق شدم و مثل مرداب منو هی به سمت خودش میکشه

شاید سالها گذشته باشه ولی همچنان این عشق لعنتی جوون مونده و هر روز تازه تر میشه.و من یک عمر موندم منتظر...منتظر لحظاتی زیبا مثل گذشته...آیا آن روزها تمام شده هستند یا دوباره متولد خواهند شد؟

همیشه چشم به در بودم ولی این در لعنتی هیچوقت بازنشد و صدای قدمهاشو هیچوقت نشنیدم.خیلی زود گذشت...هی

کسی نیست جوابی برای من پیدا کنه؟کسی میدونه کی میاد؟

بابا من هنوز نشستم منتظر...نه انگار بازهم کسی صدای مارو نمیشنوه...

بیخیال/زیاد حالم خوب نیست/یه مشت چرت و پرت نوشتم

چه بر سر ما آمده است؟با خودمان چه داریم میکنیم؟آیا در زمین بمب نفرت و کینه و طمع منفجر شده است؟

چشمها را بسته ایم و جز خودمان به کسی نگاه نمیکنیم...فروتنی را به خاک سپرده ایم.عشق ورزیدن را زنده به گور کرده ایم.

دیگر نقطه ای از بهار در زمین دیده نمیشود همه جا زمستانی سرد و درد آور شده است.دیگر پرندگان آواز زیبای بهاری را نمیخوانند.

دیگر کسی درباره عسق داستانی نمی نویسد.یعنی دیگر لیلی و مجنونی وجود ندارد یا اینکه کسی دیگر اینگونه داستانها را نمیخواند؟

نمی دانم چه شده است فقط این را میدانم زمین دیگر زیبا نیست

کلی به خودم قول داده بودم که گریه نکنم....

یهو یکی نگام کرد و گفت چرا انقد دل شکسته ای؟

بغضم شکست....!

 تورو به خدایی خودت قسم میدم!!!!!!!!!!!!!!!!

مردی در جهنم بود که فرشته ای برای کمک به او آمدو گفت: من تورا نجات می دهم برای اینکه تو روزی کاری نیک انجام داده ای فکرکن ببین آن را به خاطر می آوری یا نه؟

 او فکر کرد و به یادش آمد که روزی در راهی که می رفت عنکبوتی را دید امابرای آنکه او را له نکند راهش را کج کرد و از سمت دیگری عبور کرد

 فرشته لبخند زد و بعد ناگهان تار عنکبوتی پایین آمد و فرشته گفت: تارعنکبوت را بگیر و بالا برو تا به بهشت بروی.

 مرد تار عنکبوت را گرفت درهمین هنگام جهنمیان دیگر هم که فرصتی برای نجات خود یافتند به سمت تار عنکبوت دست دراز کردند تا بالا بروند اما مرد دست آنها را پس زد تامبادا تار عنکبوت پاره شود و خود بیفتد. 

 ناگهان تار عنکبوت پاره شد و مرد دوباره به سمت جهنم پرت شد فرشته با ناراحتی گفت: تو تنها راه نجاتی را که داشتی با فکر کردن به خود و فراموش کردن دیگران از دست دادی .

دیگر راه نجاتی برای تو نیست و بعد فرشته ناپدید شد !

کمکم مممممممممممممممممممممممممممممممممم

کننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننن

حکایتی درباره توبه یک جوان را می‌خوانید که حجت الاسلام و المسلمین شیخ حسین انصاریان آن را در کتاب خود با نام"داستانهای عبرت‌آموز" اینگونه نقل کرده‌اند:

این بنده حقیر در ایام ولادت امام عصر ( عج ) براى تبلیغ به بندرعباس ، مركز استان هرمزگان رفته بودم ، شب جمعه آخر مجلس بناى قرائت دعاى كمیل بود .

من دعاى كمیل را از حفظ در تاریكى مطلق مى خوانم و از این نظر شركت كنندگان حالى خاص دارند .

لحظاتى قبل از شروع كمیل ، جوانى در حدود بیست ساله كه او را تا آن زمان ندیده بودم نامه اى به دستم داد .

پس از كمیل به خانه برگشتم ، آن نامه را خواندم، برایم بسیار شگفت آور بود، نوشته بود: اهل این گونه مجالس نبودم ، سال گذشته اوایل ظهر یكى از دوستانم به من تلفن زد كه ساعت چهار بعد از ظهر به دنبال تو مى آیم تا با هم به جایى برویم.

در ساعت مقرر آمد، داخل ماشین به او گفتم: قصد كجا دارى؟ گفت: پدر و مادرم به مسافرتى چند روزه رفته اند . خانه كاملا خالى است ، مى‌خواهم لحظاتى با هم باشیم. وقتى به خانه او رفتم به من گفت : دو زن جوان را دعوت كرده‌ام ، هر دو در خانه هستند و آماده براى اینكه خود را در اختیار ما بگذارند ، مرا به اطاقى فرستاد و خودش به اطاق دیگر رفت ، وقتى آماده برنامه شدم به ذهنم آمد كه در پرده هاى تبلیغى مربوط به شما نوشته « شب جمعه دعاى كمیل »، مى دانستم این دعا از امیرالمؤمنین (علیه السلام) است ولى مجالس قرائت دعاى كمیل را ندیده بودم، در آن حالت شدید شیطانى ، به شدت از امیرالمؤمنین شرمنده شدم ، حیا و ترس تمام وجودم را گرفت ، به شدت از خودم بدم آمد ، از جا برخاستم ، بدون اینكه با آن زن كم ترین تماسى داشته باشم از آن خانه فرار كردم.

حیران و سرگردان در خیابانهاى بندر پرسه مى زدم تا هنگام شب رسید ، به مسجد آمدم و در تاریكى جلسه پشت سر شما نشستم ، از ابتدا تا انتهاى دعاى كمیل با شرمندگى و سرافكندگى گریه كردم ، از خدا خواستم زمینه ازدواج مرا فراهم آورد ، علاوه از افتادن در لجن زار گناه حفظم نماید . دو سه ماهى گذشت به پیشنهاد پدر و مادرم كه به خواب نمى دیدم با دخترى از خانواده اى محترم ازدواج كردم ، دختر در سیرت و صورت كم نظیر است و من این نعمت را از بركت ترك گناه و شركت در دعاى كمیل امیرالمؤمنین (علیه السلام ( دارم ، امسال هم همه شبها در این مجلس شركت كردم و این نامه را رقم زدم تا بدانید این جلسات چه سود سرشارى براى مردم بخصوص جوانان دارد !

هنوز عاشقم با اينکه عشق برام يه کابوسه . . . هنوز عاشقم با وجود اينکه عشق برام يه شکنجه است . . . عاشق موندم چون با خودم قسم خورده ام که عاشق بمونم . . . با اينکه عشق يه بازيه من اين بازي رو دوست دارم . . . شايد هم بازيه من تا اخرش نموند ولي من تا آخرش هستم . . . با اينکه عشق زود گذره ولي من گذر اين لحظه ها رو دوست دارم چون مي دونم زندگي و عمر زود تر از عشق به پايان مي رسه. . . صادق باش اي عشق جاودان . . . لايق باش . . . لايق اين دل پر از درد من باش مي دونم که تو لايقي . . . مي دونم که صداقت دل تو اونقدر هست که دل پر از فروغ منو شرمنده پاکي کنه . . . بمون با من . . . بمون چون دوستت دارم بيشتر از اوني که فکر کني . . . يا تو قصه ها بخوني . . . بايد به حرف اونايي که مي گن عشق براشون بي معناست بي توجه بود . . . عشق تو اين دور و زمونه نيست ولي من بهش اعتقاد دارم بزار فکر کنن ديوونه ام...............

خدایا...........

خدايا فقط تو را مي خواهم.....باور کرده ام که فقط تويي سنگ صبور حرف هايم
مي ترسم از اينکه بگم دوسش دارم...اون نمي دونه که با دل من چه کرده...نمي دونه که دلي رو اسير خودش کرده
هنوز در باورم نيست که دل به اون دادم و اون شده همه هستي ام
روز هاي اول آشنايي را بياد مياورم آمدنش زيبا بود ...آنقدر زيبا حرف مي زد که به راحتي دل به او باختم و او شد اولين عشقم در زندگي
بارالها گويي تو تمام زيبايي هاي عالم را در چهره و کلام او نهاده بودي
واين گونه مرا اسير او کردي و دل کندن از او شد برايم محال و داشتنش بزرگترين ارزويم در زندگي
حالا که عاشقش شدم تو بگو چه کنم که تنهايم نگذارد....خدايا امشب به تو مي گويم چون تو تنها مونس تنهايي هايم هستي..
چگونه بگويم بدون او مي ميرم....او رفته و در باورم نيست نبودنش...
خود خوب مي دانم او مرا کودکي فرض کرد که نمي داند عشق چيست و براي عاشقي حرمتي قائل نمي باشد
مرا به بازي گرفت يا شايد....نمي دانم.....دگر هيچ نمي داني.. اعتراف مي کنم نفسم به بودن او وابسته است
بعد رفتن او دگر اين نفس را هم نمي خواهم....حال تو بگو چه کنم ؟

باران ای خاطره انگیزترین خاطره ها بیا

...نه میل مسجد و میخانه دارم...

اَللّهُمَّ اَدْخِلْ عَلى اَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ
خدايا بفرست بر خفتگان در گور نشاط و سرور

اَللّهُمَّ اَغْنِ كُلَّ فَقيرٍ اَللّهُمَّ اَشْبِعْ كُلَّ جايِعٍ اَللّهُمَّ اكْسُ كُلَّ عُرْيانٍ
خدايا دارا كن هر ندارى را خدايا سير كن هر گرسنه اى را خدايا بپوشان هر برهنه را

اَللّهُمَّ اقْضِ دَيْنَ كُلِّ مَدينٍ اَللّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ كُلِّ مَكْرُوبٍ اَللّهُمَّ رُدَّ
خدايا ادا كن قرض هر قرضدارى را خدايا بگشا اندوه هر غمزده را خدايا به وطن بازگردان هر

كُلَّ غَريبٍ اَللّهُمَّ فُكَّ كُلَّ اَسيرٍ اَللّهُمَّ اَصْلِحْ كُلَّ فاسِدٍ مِنْ اُمُورِ
دور از وطنى را خدايا آزاد كن هر اسيرى را خدايا اصلاح كن هر فسادى را از كار

الْمُسْلِمينَ اَللّهُمَّ اشْفِ كُلَّ مَريضٍ اَللّهُمَّ سُدَّ فَقْرَنا بِغِناكَ اَللّهُمَّ
مسلمين خدايا درمان كن هر بيمارى را خدايا ببند رخنه فقر ما را به وسيله دارائى خود خدايا

غَيِّرْ سُوءَ حالِنا بِحُسْنِ حالِكَ اَللّهُمَّ اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَاَغْنِنا مِنَ
بدى حال ما را بخوبى حال خودت مبدل كن خدايا ادا كن از ما قرض و بدهيمان را و بى نيازمان كن از

الْفَقْرِ اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىءٍ قَديرٌ

طاعات قبول التماس دعا

به کدامین گناه ناکرده.. تازیانه ام می زنی

به حقیقت که هویتت را

دیر زمان ایست که در زیر پای رهگذران

به عرضه نهاده ای

نقابت را بردار...

زیر پایم را زود خالی کردی

مجالی می خواستم اندک ... به اندازه یک نفس ..

این نگاهت چیست ؟

سلام پر مهرت را باور کنم... یا پاشیدن نمکت را؟

خنجر را دستت دادم و گفتم

پشت سر من حرکت کن و مواظبم باش

اندکی بعد خنجری از پشت در قلبم فرو رفت

پشت سرم را نگاه کردم .. کسی جز تو نبود

نمی دانستم تو هم تاب از پشت خنجر زدن را داری

تو گناهکار نیستی !

خنجر را خودم به دستت داده بودم

به یقین که از دیار عابر هرز نگاه آمده ای

شکنجه کن... که برای کشیدن درد مانده ام.. نه برای التیام

معبد عشق   

زن و مرد از راهی می رفتند، ماموران آنها را دیدند وآنها را خواستند!

 پرسیدند شما چه نسبتی با هم دارید؟

زن و مرد جواب دادند زن و شوهریم

ماموران مدرک خواستند،

زن و مرد گفتند نداریم !

ماموران گفتند چگونه باور کنیم که شما زن و شوهرید ؟!

زن و مرد گفتند برای ثابت کردن این امرنشانه های فراوانی داریم ... !

اول اینکه آن افرادی که شما می گویید دست در دست هم می روند،
ما دستهایمان از هم جداست!

دوم، آنها هنگام راه رفتن و صحبت کردن به هم نگاه می کنند،
ما رویمان به طرف دیگریست!

سوم آنکه آنها هنگام صحبت کردن و راه رفتن،با هم با احساس حرف می زنند،
ما احساسی به هم نداریم!

چهارم آنکه آنها با هم بگو بخند می کنند،
می بینید که، ما غمگینیم!

پنجم، آنها چسبیده به هم راه می روند،
اما یکی ازما جلوترازدیگری می رود!

ششم آنکه آنها هنگام با هم بودن کیکی، بستنی ای، چیزی می خورند،
ما هیچ نمی خوریم!

هفتم، آنها هنگام با هم بودن بهترین لباسهایشان را می پوشند،
ما لباسهای کهنه تنمان است.. !

هشتم، ...

راه بهشت 
> مردي با اسب و سگش در جاده‌اي راه مي‌رفتند. هنگام عبور از كنار درخت عظيمي،
> صاعقه‌اي فرود آمد و آنها را كشت. اما مرد نفهميد كه ديگر اين دنيا را ترك كرده
> است و همچنان با دو جانورش پيش رفت. گاهي مدت‌ها طول مي‌كشد تا مرده‌ها به
> شرايط جديد خودشان پي ببرند.
> پياده‌روي درازي بود، تپه بلندي بود، آفتاب تندي بود، عرق مي‌ريختند و به شدت
> تشنه بودند. در يك پيچ جاده دروازه تمام مرمري عظيمي ديدند كه به ميداني با
> سنگفرش طلا باز مي‌شد و در وسط آن چشمه‌اي بود كه آب زلالي از آن جاري بود.
> رهگذر رو به مرد دروازه‌بان كرد: «روز به خير، اينجا كجاست كه اينقدر قشنگ
> است؟»
> دروازه‌بان: «روز به خير، اينجا بهشت است.»
> - «چه خوب كه به بهشت رسيديم، خيلي تشنه‌ايم.»
> دروازه‌بان به چشمه اشاره كرد و گفت: «مي‌توانيد وارد شويد و هر چه قدر دلتان
> مي‌خواهد بوشيد.»
> - اسب و سگم هم تشنه‌اند.
> نگهبان: واقعأ متأسفم. ورود حيوانات به بهشت ممنوع است.
> مرد خيلي نااميد شد، چون خيلي تشنه بود، اما حاضر نبود تنهايي آب بنوشد. از
> نگهبان تشكر كرد و به راهش ادامه داد. پس از اينكه مدت درازي از تپه بالا
> رفتند، به مزرعه‌اي رسيدند. راه ورود به اين مزرعه، دروازه‌اي قديمي بود كه به
> يك جاده خاكي با درختاني در دو طرفش باز مي‌شد. مردي در زير سايه درخت‌ها دراز
> كشيده بود و صورتش را با كلاهي پوشانده بود، احتمالأ خوابيده بود.
> مسافر گفت: روز به خير
> مرد با سرش جواب داد.
> - ما خيلي تشنه‌ايم.، من، اسبم و سگم.
> مرد به جايي اشاره كرد و گفت: ميان آن سنگ‌ها چشمه‌اي است. هرقدر كه مي‌خواهيد
> بنوشيد.
> مرد، اسب و سگ، به كنار چشمه رفتند و تشنگي‌شان را فرو نشاندند.
> مسافر از مرد تشكر كرد. مرد گفت: هر وقت كه دوست داشتيد، مي‌توانيد برگرديد.
> مسافر پرسيد: فقط مي‌خواهم بدانم نام اينجا چيست؟
> - بهشت
> - بهشت؟ اما نگهبان دروازه مرمري هم گفت آنجا بهشت است!
> - آنجا بهشت نيست، دوزخ است.
> مسافر حيران ماند: بايد جلوي ديگران را بگيريد تا از نام شما استفاده نكنند!
> اين اطلاعات غلط باعث سردرگمي زيادي مي‌شود!
> - كاملأ برعكس؛ در حقيقت لطف بزرگي به ما مي‌كنند. چون تمام آنهايي كه حاضرند
> بهترين دوستانشان را ترك كنند، همانجا مي‌مانند...
>
حالا این داستان را بخوانید:

مردي مسن الاغي داشت كه مانند خودش سن زيادي داشت

ازراهي كه درنزديكي مزرعه خانه بود عبور ميكردكه

الاغ او ناكهان درجاهي افتاد

مردنالان دنبال راهي براي نجات الاغ بود

اما نتوانست كاري كند

الاغ درجاه عرعركنان درانتظاركمك صاحب خودبود

كه مردبه خود كفت

من كه مدتهاست كه قصددارم اين جاه رابا

خاك بر كنم واين الاغ هم كه مسن شده وديكركارزيادي تميتواندبكند

بس ميتوانم بايك تير دونشان بزنم

اوازهمسايه هاي خودكمك خواست تا جاه رابر كنند

همسايه ها نيزبه كمك مرد امدند وباهم مشغول بر كردن جاه شدند

دراين بين الاغ درانتهاي جاه عرعرهاي سوزناكي سرميداد 

ولي انان بي توجه به ناله هاي الاغ جاه رابرميكردند

تااينكه ديكرحيوان ناله نكرد

همه متعجب شدند وبه داخل جاه نكاه كردند وديدند كه

الاغ خاك ها راازخود مي تكاند و

دوباره روي ان مي ايستاد اين حركت تكرارشد تاحيوان ازجاه بيرون امد

فراركرد وخود رانجات داد

حال خودمي دانيدكه جطورازمشكلات بل بسازيد تا ازانها خارج شويد

 

حالا بگویید که از این داستانها چه نتیجه ای میگیرید

منتظر نظرات شما هستم

خداحافظ 

وای خدا جو ن باورم نمی شه

امروز تو وبلاگ یکی از دوستام رفتم تیتر اول وبش اینگونه بود:دوست عزیزمن  متاسفانه در تاریخ ۹/۲/۹۰ در ساعت ۸ صبح فوت کرده و مراسم او به پایان رسید.

از ظهر تاحالا دارم روانی می شم مگه می شه

کاش یک دروغ باشه کاش یه شوخی باشه کاش

یه امتحان باشه نمی دونم فقط حس می کنم قلبی تو سینه ام به شدت داره می تپه من در حقش خیلی بدی کردم اون واسه من یه مشاوره

بی نظیر  بود چقد کمکم می کرد یادمه یه شب تا صبح باهام حرف زد نه یه شب ...........

تا وقتی خورشید داشت طلوع می کرد گفت واسم قران بخون واسش قران خوندم

اون داشت گریه می کرد وای خدا باورم نمی شه

اشک امونم بریده ..............

چرا ؟

به خودم می‌گم این بار که دیدمش ٬

 یه دل سیر نگاهش می‌کنم،

 آنقدر زل میزنم بهش که تمام خطوط چهره‌اش را حفظ شوم،

تمام زیر و بم صورتش، دستهایش، چشمهایش، تن‌اش،

 باز به خودم می‌گم این بار که دیدمش آنقدر می‌بوسمش که مزه‌ی بوسه‌اش تا سالهای سال همراهم باشد،

آنقدر می‌بویمش که تمام مشام پر شود از بوی او،

 به خودم می‌گم این بار که دیدمش آنقدر توی بغلم فشارش میدهم که یکی شود با من،

 آنقدر توی بغلش می‌مانم که همه‌ی وجودم رنگ و بوی او را بگیرید،

 و بیشتر از همه اینا هی به خودم می‌گم چرا نمی‌شود زیاد با او بود،

 چرا نمی‌شود او را داشت بی‌دغدغه... چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟